Algemeen

TTW succes in Wommels

Wille yn Wommels

De niet-afgelaste triathlonevenementen zijn dun gezaaid dit jaar. In het hoge noorden had men iets minder last van de coronaperikelen en daar konden gelukkig wel een aantal wedstrijden doorgang vinden. Deze zaterdag stond de kwart triathlon van Wommels op het programma, zonder toeschouwers wel te verstaan. Onder leiding van coach, en daarmee duidelijk geen toeschouwer, Bart Haas stond de TTW-delegatie bestaande uit Sjoerd Haas, Wesley de Does, Allard Haarman en ondergetekende al vroeg in Friesland. Het was maar goed dat er een Friezin in de gelederen was om te tolken, de voertaal van de organisatie was onverbiddelijk Fries.

De fietsen werden ingecheckt en na het inlopen begon de wedstrijdspanning te stijgen. Door de organisatie werd nogmaals gewaarschuwd voor mogelijke landbouwvoertuigen op het parcours, welkom op het platteland! Om 13u vertrokken de deelnemers van de 1/8e triathlon voor hun zwemonderdeel in de Boalserter Feart, de ¼ afstand tien minuten later. Dit was klaarblijkelijk niet voor alle deelnemers duidelijk, aangezien een aantal atleten van de langere afstand al klokslag een uur waren gestart. Het zwemonderdeel bezorgde de deelnemers een onvermijdelijk zweempje blauwe drek-lucht, en daarna mochten we via een ladder en iemands achtertuin naar het parc fermée. Eer ik bij de fietsen aankwam, waren de mannen zoals verwacht al lang en breed vertrokken. Het voordeel van een slechte zwemster zijn, is dat je op de fiets mensen voorbij kan rijden, al blijken enkele mannelijke deelnemers hier de nodige moeite mee te hebben en dit ongenoegen ook te willen uiten. Piet Paulusma had een stevige wind uit het Zuiden tot Zuid-Westen voorspeld en die was goed te voelen op de weinig beschutte polderwegen. In opperste concentratie fietste ik blindelings achter een andere fietser aan, wat resulteerde in een extra lusje Easterein en de overtuiging dat mijn podiumkansen daarmee voorgoed verkeken waren.

Na twee rondes (42km) rijden rondom Wommels, begon het laatste onderdeel van de kwarttriathlon: twee rondes van 5 km hardlopen. Achteraf waren het gelukkig maar 9 in totaal, dat scheelde toch mooi een pijnlijke kilometer! De enige windvangers op de hardlooprondes waren enkele boerderijen, het werd dus een ouderwets potje tegen-de-wind beuken. Toen ik halverwege de eerste ronde achterom keek, zag ik Wesley opdoemen, met een gevaarlijk vlotte Fries (Thomas Wobma) op zijn hielen. Het duurde niet lang of de mannen sjeesden mij voorbij de kuitenbijtende brug over. Na enkele woorden van aanmoediging probeerde ik me weer te focussen op mijn eigen race, maar ik had al zo lang geen andere dame gezien dat ik betwijfelde of ik nog zou kunnen opschuiven in het klassement. De laatste kilometers voor de finish was het nog even vol gas erop en bleek dat ik als derde dame over de streep gekomen was! Ook Wesley (b)leek een bronzen plak veroverd te hebben, en ook Sjoerd (11e) en Allard (14e) finishten in de subtop.

Ondanks dat er vanwege corona geen prijsuitreiking was, gingen we allen erg tevreden richting huis! Het was dan ook erg opmerkelijk toen bij de uitslagen de volgende dag er ineens twee extra namen in de top van het mannenklassement verschenen waren, waardoor Wesley 5e (b)leek. Het lijkt erop alsof een aantal deelnemers 10 minuten te vroeg zijn gestart met de andere afstand, en daarmee een toptijd hebben neergezet; daarover gaan we zeker met de jury in beraad! Wordt vervolgd…

Foto’s door Else de Boer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *