Lopen

25ste Berenloop editie

Eindelijk weer eens met z’n allen gewoon een halve marathon lopen, althans, dat was het plan van de Berenlopers. Echter besloot Gert vooraf – om verschillende redenen, waarvan voor het eerst opa worden de beste was!!! – toch niet mee af te reizen naar zijn favoriete eiland. En dat is in meerdere opzichten een grote aderlating. Wie regelt wat dan? Wie kent wie dan op het eiland? Wie fietst er dan mee met de marathonlopers. En wie zorgt er dan voor de nodige portie Admiraal gezelligheid? Gelukkig had Gert daar nog wel aan gedacht, hij had een vervanger geregeld. Zijn zoon Ruben. En dus namen we de “nieuwe jongen” mee.

Echt net voor vertrek laat Jacques ons weten niet mee te kunnen. Hij is ziek geworden en echt niet fit genoeg om mee te gaan. Zo moeten we na de voorzitter/organisator Gert plots ook ons bordspel bepalende Berenloper missen, die het hele weekend op onze penningen past. En zo werd Arend keurig in het pak genaaid: die nam én de organisatie én de penningen op zich en zo begonnen we vrijdagavond aan een traditioneel weekend op Terschelling. Op de boot heen kwamen we “de Berinnen” tegen en konden we mooi nog even de wedstrijdplannen aanhoren voor aankomende zondag.

Zaterdagochtend wakker worden na een gezellige avond in de Stayokay bar – wat is dat hotel veel veranderd en verbeterd – is het uitzicht een goede herinnering waarom we hier graag terugkomen.

Zaterdag begint voor ons traditioneel met de hardloopkleding en -schoenenmarkt op West-Terschelling. Het moet gezegd, die markt heeft helaas zijn beste tijd gehad. Er worden eigenlijk alleen nog maar hardloopschoenen verkocht. Toch wist één van de Berenlopers het voor elkaar om 4 paar schoenen te kopen. Om privacy redenen kan ik niet aangeven wie, maar het is aan te bevelen om de voeten van de Berenlopers de komende tijd goed in de gaten te houden. Positief was dat er in de haven terminal nog wat interessante Berenloop merchandise te bemachtigen t/m gratis oude wedstrijdshirts aan toe. En het was ook mooi op weg naar de eerste stop van de dag: de Walvis. Ook zonder Gert moeten we hier naar toe.

Na deze stop gaan we op de fiets op weg naar het Heart Break Hotel aan de andere kant van het eiland. De weersvoorspelling ten spijt is het gelukkig de hele dag droog en is het genieten van de fietstocht richting Hoorn. En weten we ook zeker: ook Sjoerd gaat niet de halve marathon lopen. Na de marathon in Amsterdam vorige maand, heeft hij toch het gevoel dat hij een lekkerdere laatste marathon nodig heeft om aan terug te denken dan die en dat dan maar weer op Terschelling, daar waar de prestaties goed gaan, moet gebeuren. Wij twijfelen nog, maar Sjoerd helemaal niet. Arjan en Ruben besluiten voor de halve marathon toch ook een wedstrijd nummer te willen, dus is het nog even dooreten bij de lunch om op tijd terug te zijn.

Na deze voedzame maaltijd haasten we ons achter de “Haas-en” op de fiets terug naar West-Terschelling. De 16 km lange rit die vanaf Formerun vooral langs de dijk tegen de wind in voert moet op de eenvoudig doch degelijke stadsfietsen ineens in een goed half uur worden afgelegd. Dan weet je al dat het wel gaat meevallen met de halve marathon op zondag, het ergste hebben we wel gehad. Gelukkig zijn we op tijd, 5 minuten voor sluitingstijd, om onze administratie te regelen. Terug in de Stayokay is het pasta stapelen en volgt een relatief rustige avond in de Stayokay, Ouderwets kletsen in de bar, de onderlinge voorspellingen invullen en op tijd naar bed, want onze marathonloper Sjoerd moet juist als eerste starten zondag.

Bart en ik hebben Sjoerd en de Berinnen bij de start uitgezwaaid en vervolgens zijn we terug gegaan naar de Stayokay, Door de latere start van de halve marathon konden we ons nog even als toeschouwers gedragen en achtereenvolgend Sjoerd, Lotte, Sarah en Milly aanmoedigen in de marathon na 2,5 km. De volgorde lag dus al vroeg vast! Vervolgens gingen wij richting start voor de halve marathon.  Hoe dat ging is in de uitslag te lezen.

Terug in de Stayokay genoten van een heerlijke douche, afsluitend diner en bijpassend drankje om ons aller prestaties te vieren. Met de late boot van half negen waren we ook laat weer thuis. Wel maakten we nog een hoogtepunt mee dat Gerard op de selfie werd gezet door een look-a-like spotter, die toch echt dacht dat deze Gerard ook een Joling was 🙂

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.