Lopen

Wedstrijdverslagen halve marathons zondag 2 oktober

Veeleisendheid kent geen tijd? – verslag Rob

Na de zomervakantie is de landelijke wedstrijdagenda volgepland met de diverse loopjes/trails e.d. Een drietal kilometervreters uit groep 2 zitten elkaar geregeld te bestoken met vragen: en wanneer ga je een loopje doen?, gaan we samen?, etc. Gecombineerd met de trailagenda voor de twintig-plus-kilometers wordt het zorgvuldig plannen. Zo is de afgelopen zondag geprikt voor een halve marathon wegwedstrijd. Helaas zou Jacqueline die in Oldenzaal doen (“lekker kleinschalig, leuk heuvelachtig”), mede vanwege familieweekendjes in de buurt. Aangezien 100 km heen rijden, 21 km lopen, traditioneel samen lunchen, en weer 100 km terug toch wel een aanslag is op gezinsleven besloten Stella en ondergetekende de halve marathon van Landsmeer te doen (Twiskemolenloop). Ook deze is kleinschalig (Slechts 38 man/vrouw aan de 21.1 km start, de overige 400 deden de kortere afstanden).

De afgelopen periode veel kilometers gemaakt, teruglopen uit Bussum na de zondag training of ter plekke extra kilometers maken, en donderdagavonden gebruiken om gezamenlijk de nodige kilometers te maken. En vervolgens nog op dinsdag avond heerlijk uitsloven op de intervallen. (“Nee, hoor, 3:45 is echt mijn 5 km tempo, kuch”)

Ondertussen elkaar aanpraten wat je wel of niet zou kunnen op de halve. Zo begon ik aan de gedachte om in Landsmeer rond de 1.55 te willen lopen (tevens PR tijd), in een ontspannen modus, zodanig dat midden november een 30 km trail geslecht kan worden, wat dan wellicht een opmaat is voor…? Twee weken terug nog al kletsend ontspannen na een werkdag 2.02 gelopen over 21 km, dus de voorbereiding beloofde wat.

Gestart in een keurige 5.25 bekroop me al het gevoel dit niet vol te kunnen houden, bij km 8 Stella los moeten laten en vanaf dat moment richting de 5.45 gelopen. Zodoende geeindigd in 1.57.50, nog steeds een mooie tijd, maar voor een veeleisend typ lastig te accepteren om ‘maar’ 4 minuten sneller te zijn in vergelijking met een zomaar tussendoor loopje. Conclusie van dit verhaal? Tevreden blijven met prestaties, en de lat niet te hoog leggen…

Voor jou als lezer, beste clubgenoot, deze leuke loop 5 x per winter georganiseerd, een mooie route door Het Twiske, met diverse bruggetjes over alle kleine watertjes. Het komt echt op jezelf aan, met grote loopjes kun je nog aanhaken bij een groep of een pacer, maar deze is lekker leerzaam!

Groet,

Rob

Twiskemolenloop halve marathon – verslag Stella

Het parcours van de Twiskemolenloop van afgelopen 2 oktober begon en eindigde op de mooie kleine gravelbaan van AC Waterland en slingerde daarna rond het Twiske en de Stooterplas. Er waren mooie vergezichten over het water, de naastgelegen polder, rietkragen en ik spotte meermaals een biddende roofvogel die mooie duikvluchten maakte. Het was warm (17 graden!), maar er stond een verkoelend windje en er waren regelmatig waterposten. Het deelnemersveld van de halve marathon bleek klein en ik liep een groot stuk alleen. Af en toe kwamen er wat lopers van de 16 km afstand langs snellen waar ik even bij kon aanhaken. Aangestoken door Rob zijn enthousiasme gericht op een snelheid van 5:20 per km, wat ondanks een motivatie- en trainings-dip de afgelopen maanden toch goed vol te houden was. Erg tevreden met een aanscherping van mijn halve marathon tijd tot 1:52:09 min. Bij terugkeer op de atletiekbaan werd mijn naam omgeroepen en bleek ik geëindigd als 1e vrouw, mooie bos bloemen, natuurlijk heel leuk om een keer mee te maken.

Rob en Stella bij de Twiskemolenloop

 

Halve marathon Oldenzaal – verslag Jacqueline

Als beginnende loper liep ik vorig jaar mijn eerste wedstrijd ooit. En dat was meteen de halve marathon van Amsterdam. Ik verbaasde mezelf met een tijd van 1.46.59. Het leek mij lastig deze tijd te verbeteren en daarom dacht ik dat het leuker zou zijn om een hele andere loop uit te zoeken. Dan kon het altijd nog aan het parcours liggen dat ik niet sneller liep. (ja, er zit wel een klein beetje prestatiedrang in mij..:-). Mijn schoonfamilie woont in het mooie Twentse land waar ik ook wel eens heb gelopen en de halve marathon zou heel mooi moeten zijn.

Van vorig jaar in Amsterdam had ik geleerd dat ik in de training meer kilometers wilde lopen zodat ik de afstand beter in de benen heb. Dat is gelukt, mede dankzij mijn loopmaatjes Rob en Stella. Ik had ze trouwens bijna zover ook mee te lopen in Oldenzaal, maar het was ze toch nét iets te ver, waardoor zij kozen voor de Twiskemolenloop. Om 11.15uur klonk het startschot en mochten de 440 deelnemers vertrekken. Ik voelde me wel een beetje een vreemde eend in de bijt want het was wel een Twentse happening. Had gelukkig op de valreep nog een TTW shirtje bij Bijvoet gekocht omdat ik toch als trotse (TTW) Weesper wilde lopen. Ik ging vrij stevig van start, maar het voelde wel lekker. Aangemoedigd op verschillende plekken door mijn man, kinderen en schoonvader ging ik ervoor. Ik wist dat het een heuvelachtig parcours was met ruim 160 hoogtemeters en daar had ik dan weer minder ervaring mee. Het venijn bleek in de staart te zitten bij deze loop. Er zaten vanaf km 16 twee lange klimmen die wel eindeloos leken te duren.. Gelukkig was ik stevig van start gegaan waardoor mijn streeftijd van 1.45 binnen handbereik kwam. Ik had zelfs nog een beetje reserve, waardoor ik uiteindelijk in 1:43:45min over de streep kwam. Extra leuk was het om de medaille door mijn dochter uitgereikt te krijgen. Dik tevreden en mijn schoonfamilie heeft er ook van genoten.

Jacqueline snelde de heuvels op rond Oldenzaal

Jacqueline en dochter bij de finish.

 

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.