Algemeen

Ironman 70.3 Jönköping: afzien, herstellen in de 2e helft en net geen PR.

Verslag van Stijn Fien

7 maanden geleden vraagt mijn collega Sander of ik zin heb om de halve Ironman 70.3 van Jönköping met hem te doen. Hij maakt deel uit van een groepje Ironmannen en aspirant Ironmannen die al een keer een hele hebben gedaan of er voor zijn ingeschreven. Sander heeft de hele van Barcelona net boven de 12 uur afgerond. En er zijn nog een paar mannen en vrouwen mee die ook hard gaan afgaand op hun Ironman historie. Na de halve triatlon bij de Callenge Almere van 2018 heb ik de smaak te pakken en op moment van inschrijven in november voel ik me top. Vlucht geboekt, fietsje gehuurd en gaan met die banaan.

Trainingsschema gemaakt met als doel de 5:27 van Almere te verbeteren, want op papier lijken ze wel op elkaar. Zwemmen in een meer. Een rondje van 90km fietsen in het vlakke Zweden. En drie rondjes lopen om hetzelfde meertje. Op papier blijkt al snel.

De voorbereiding valt al snel in het water met een bronchitis en een dom opgelopen knieblessure. Heel m’n schema overboord. Oja over overboord gesproken, vijf weken ervoor ook nog even 3 weken zeilen dus niet fietsen, klein beetje lopen en veel zwemmen. Veel te veel rust in het uiteindelijke schema lijkt het dus.

Is de laatste week toch nog maar eens kijken naar het parcours. Watertemperatuur zit tussen de 18 en 20 graden volgens het atleten boekje. Best okay. En oeps er blijken toch ruim 800 hoogte meters in het fietsparcours te zitten. Dan maar het doel aanpassen. Sub 6 wordt het. Sander gaat voor onder de 5:30.

Raceday
Regen als ik de gordijnen open trek, watertemperatuur is 16 graden. Brr. Maar gewoon doorgaan. Na de pro’s het water in met 2400 andere malloten. Ik ga voor 35 minuten. Na 100 meter gaat dat ook overboord door de shock van het koude water. Ruim 41 minuten worstelen. Dan maar op de fiets wat tijd goed maken. Na 45 km een gemiddelde van 27 op de klok en zware benen. Het blijft maar op en neer gaan dat “glooiende” land.

Op het verste punt denk ik: “okay, dan maar genieten en uitbollen”. Het landschap is super. Meren, bossen en mooie rode Zweedse huisjes. Heja, Heja klinkt het steeds langs de kant van de vele supporters die uitgelopen zijn voor waarschijnlijk het enige event wat de regio rijk is.

De laatste 40 kilometer krijg ik de wind in de rug, gaat het lichtjes naar beneden en het zonnetje breekt door. Met een snelheid van 35 tot 40 per uur kan ik lekker herstellen en zie ik het gemiddelde oplopen naar ruim 31 per uur. Ik voel me prima als ik van de fiets afstap, en loop de eerste ronde in 4:57 per kilometer. De man met de hamer komt niet en ik blijf lekker vlak doorgaan.

Op drie kilometer voor het einde passer ik Sander en hoor ik de wereldse uitspraak: “Stijn, dit ga je toch niet doen”. Jawel dus. De Ironman is ingestort bij het lopen en ik denk: “ misschien wel een PR voor mij”. Op de laatste adrenaline loop ik met 4:40 het laatste stuk tussen het toegestroomde publiek maar een mooie 5:30:57. Net geen PR maar wel super tevreden. En, snelste van de groep, wat me weer niet in dank wordt afgenomen als nieuweling 😀.

Jönköping is een aanrader voor iedereen die het Ironman spektakel een keer mee wil maken. Top georganiseerd, de meest vriendelijke mensen die Zweden en een heel mooi parcours. Hmm, dat smaakt naar meer. Met potlood de hele Ironman van Kopenhagen van augustus 2021 in de agenda gezet. Nu nog het thuisfront overtuigen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *